vreemdgaan

een geringde man
en een geringde vrouw 
kruisen 
elkaar
ergens op een straathoek

haar pupillen verwijden
zijn ooglid trilt
ze aarzelen

een merel kijkt
vanop een boomtak
nieuwsgierig toe
vliegt op
vraagt zich af
hoeveel kruispunten 
telt
het grondse leven

beeldmijmering – lotsverbondenheid

Er was eens een klein wezen ‘mens’ op een planeet die ‘aarde’ heette, een wezen dat alleen bij massale armoede, massaal onrecht, bij oorlogen of bij een pandemie een ogenblik besefte dat hij een klein nietig wezen was.

Te vaak vergat hij zijn simpele condition humaine, zijn alledaagse struikeltocht tussen geboorte en dood. Zijn enige hoop was elke ochtend  het fragiele gevoel van lotsverbondenheid met al die andere kleine menselijke wezens.

Niet over een plots opduikende pandemie, maar over de alledaagse struikeltocht, schrijft literatuur. Over de condition humaine, tekent kunst.